Oglądamy #1 "Trzynasty Apostoł"

Oto nowa seria, w której przedstawiać Wam będę seriale lub filmy oglądane przeze mnie. Nie jest tego bardzo dużo, ale zawsze coś! :) Takie małe urozmaicenie na blogu. Oczywiście w komentarzach możecie mnie zachęcić do swoich propozycji.

Trzynasty Apostoł (Il Tredicesimo Apostolo)
(2011-2012)

O Trzynastym Apostole może słyszeliście, a może i nie. We Włoszech sezon pierwszy odniósł wielki sukces, z sezonem drugim trochę gorzej, w Polsce zaś pierwszy raz serial ten został wyemitowany 2 czerwca 2014 roku. Sezon pierwszy liczy 12 odcinków, a drugi jest emitowany w telewizji w każdy poniedziałek o godzinie 21.55 na kanale TV Puls.

 Gabriel Antorini (Claudio Gioe) to młody i otwarty na świat jezuita. Sierota wychowana przez wuja - prałata. Jego pasją jest teologia i metafizyka. Zawodowo wykłada historię religii na uniwersytecie katolickim oraz współpracuje z watykańską organizacją badającą zjawiska paranormalne o nazwie Kongregacja Prawdy. Jest oddany temu, co robi i nie interesuje go wspinanie się po szczeblach kariery w zgromadzeniu. Cieszy się powszechną sympatią otoczenia, dzięki swojej nonkonformistycznej postawie i pozytywnemu podejściu do życia. Antorini nie pamięta swojego dzieciństwa, gdyż po tragicznym wypadku, w którym stracił rodziców, dostał amnezji. Jego jedyne wspomnienie z tamtego okresu prześladuje go w koszmarach sennych – to właśnie ono może być kluczem do ukrytej w nim zagadki. Gabriel posiada niezwykłe umiejętności, które w połączeniu z jego wrodzonym talentem i niekonwencjonalnym podejściem, przynoszą zaskakująco dobre efekty. Antorini uwielbia motocykle i ma słabość do pracującej w służbach społecznych psychoterapeutki Claudii (Clauda Pandolfi). Dzięki niej i bibliotekarzowi Alonso, jezuita odkrywa swoją przeszłość i proroctwo, które sugeruje, że to on jest wybrańcem, który zniszczy Kościół Katolicki. Mimo wszystko Gabriel uważa, że jako człowiek ma prawo do decydowania o swojej przeszłości. Źródło

Kiedy tylko nadchodzi godzina emitowania tego serialu biegnę jak opętana i układam się przed telewizorem. Tak, kocham takie kryminały, które mają coś paranormalnego! W ogóle jestem fanką takich zdarzeń, nic więc dziwnego, że pokochałam ten serial. Jest w nim pełno zagadek - powiązane są z kościołem, sektami, historią, czy innymi wiarami. Oprócz spraw, które bada Gabriel i Claudia, z odcinka na odcinek dowiadujemy się czegoś nowego o przeszłości księdza i proroctwie. Zagadki te często nawet dostarczają nowego światła lub wątpliwości właśnie w tej kwestii. Jest wiele scen, przy których wielu słabeuszów poległoby, ale mnie nie złamie śmierć czy jakieś potwory na ekranie. Dla mnie to wielki plus, bo jest napięcie, o które chyba chodziło twórcom. Są emocje, ten dreszczyk i dzięki nim zasiada się z przyjemnością i ciekawością przed odbiornikiem.

Dajcie znać czy słyszeliście lub nie o tym serialu, czy go oglądacie :)

UDOSTĘPNIJ TEN POST Facebook Twitter Google + Pinterest

Pochwała brzydoty - Loredana Frescura

Opis z okładki:

"Ja i Giorgia jesteśmy najbrzydsze z całej szkoły. Giorgia ma trochę wystające zęby, nie tylko te z przodu. Wszystkie. Dokładnie wszystkie! Nosi aparat i strasznie sepleni. Ja na szczęście nie. Mam za to brata, który jest szefem bandy. Razem z kumplami nabija się z Giorgii i robi jej okropne kawały: wkłada zdechłe żaby do kanapek albo sztuczną szczękę w książkę do biologii. A jednak Giorgia mówi o moim bracie miłe rzeczy...

Dedykuję tę opowieść tym, którzy stoją

na rozdrożu i czasem widzą w lustrze kogoś 

obcego. Tym, którzy dostrzegają na swojej

twarzy co najmniej pięć niedoskonałości,

a na całym ciele co najmniej dziesięć.

W nich rozpoznaję samą siebie.

Loredana."

Stajesz przed lustrem. Powoli podnosisz wzrok na swoje odbicie. Co widzisz? Czy jest to nos, którego nie lubisz; oczy, których nienawidzisz? Czy może nie podoba Ci się Twoja figura – tam za dużo, tu za mało. Waga nie taka, jak chciałabyś? Pryszczy za dużo, a na dodatek nosisz aparat na zębach? Nie martw się, bo nie jesteś sama. A, i jeszcze jedno: akceptuj siebie taką, jaka jesteś!

„–A tobie nie jest przykro? Znaczy, nie czujesz się nigdy jak jakieś straszne paskudztwo, na przykład jak kupa psa, którą ktoś przypadkowo kopnął, a jak się zorientuje, to wymiotuje z obrzydzenia?”

Marcella i Giorgia uważają, że są najbrzydsze w całej szkole, chociaż niekoniecznie tak jest. Trzymają się razem, bo właśnie brzydota połączyła je ze sobą. Marcella ma brata Massimiliana, który kieruje "tymi ładnymi". To dlatego nigdy nie wyśmiewają Marcelli. Robią żarty Giorgii, ale ona i tak podkochuje się w bracie przyjaciółki. Ma także ciotkę, siostrę taty, która jest piosenkarką.

„Świat mnie nie chce. Dlatego ja nie uważam go za świat. To znaczy uważam, ale na swój sposób”.

Pewnego dnia pani zadaje im zadanie. Marcella wybiera temat – będzie pisała z Giorgią. Co wybrała? "Litanię" o brzydocie, można powiedzieć. Dziewczęta zaczynają rozpisywać się na akapity, wychodzi tego dużo. W międzyczasie jednak poznajemy także Roberta – jednego z członków świty Massimiliana. Biedaczek musi robić wszystko, by być z tymi "lepszymi".

Możemy zobaczyć tu jakże dwa odmienne spojrzenia na świat – tych ślicznych i tych brzydszych. Ale co się stanie, kiedy te dwie skrajności niespodziewanie zderzą się i co z tego wyniknie?

„Modlitwa jest czymś, co nosisz w sobie, czymś nieznanym do czasu, aż przemienisz to w dźwięki i słowa. Wtedy staje się dla ciebie jasne, czego potrzebujesz, do czego tęsknisz, gdzie masz pójść tego szukać i dlaczego masz tego szukać”.

Pochwała brzydoty jest skierowana do każdego, kto widzi w sobie chociaż najmniejszą niedoskonałość, do kogoś, kto nie wierzy, że miłość może przyjść w takiej chwili, w takich okolicznościach i na takich ludzi. Autorka ukazuje właśnie te problemy, z którymi My, nastolatkowie mamy do czynienia na co dzień. Często nie akceptujemy siebie, swojego wyglądu i spychamy się do jak najniższej półki. Nie widzimy tego, co widzą w nas inni, bo jesteśmy zapatrzeni w nasze wady. Przejrzyjmy na oczy, nikt nie jest doskonały, każdy jest inny i to sprawia, że jesteśmy sobą.

Książka zmusza nas do podobnych refleksji, ale sama ich nie podaje dokładnie. Musimy po przeczytaniu sami wysnuć wnioski, bo nie byłoby takiego efektu, gdyby sentencja podana była na samym końcu. Poza tym bardzo szybko czyta się dojrzałą, pełną humoru historię trzynastolatki i szesnastolatka. Bardzo polecam, bo koło tej pozycji nie można przejść obojętnie!

Zdjęcie mojego autorstwa

UDOSTĘPNIJ TEN POST Facebook Twitter Google + Pinterest

Odwiedzam bibliotekę #1

Witajcie :)

W dzisiejszym poście pochwalę się Wam książkami, które udało mi się zdobyć w bibliotece. Nie powiem, bo z tego "stosiku" jestem bardzo dumna! Na dodatek wizyta po te książki była niezaplanowana, więc tym bardziej się cieszę.

Od lewej:

•  Dan Brown Inferno – bardzo długo czekałam na to, aż ten egzemplarz pojawi się w bibliotece i proszę, doczekałam się
• Ewa Nowak Ogon kici – czytam całą serię, więc wiadomo, że ta jest następna w kolejce
• Loredana Frescura Pochwała brzydoty – jestem w trakcie czytania i jak na razie jest dobrze
• Jodi Picoult Drugie spojrzenie – to będzie moja druga książka tej autorki, mam nadzieję, że będzie tak dobra, jak tamta

Następnym postem będzie prawdopodobnie recenzja książki Pochwała brzydoty, więc wyczekujcie jej. ;)

UDOSTĘPNIJ TEN POST Facebook Twitter Google + Pinterest

Liebster Blog Award

Zostałam nominowana do Liebster Blog Award przez Iadala / Czytanie, pisarstwo, pasja - love books, za co bardzo dziękuję :)

1.Od jakiego czasu jesteś "książkoholikiem"?

 Takim prawdziwym "książkoholikiem" zostałam mając już 13 lat, czyli po 6 klasie.

2. Jakie książki najchętniej czytasz i dlaczego?

 Ostatnio najchętniej sięgam po fantastykę oraz po powieści dla nastolatków, wiem, że z czasem będzie się to zmieniało, ale teraz mam takie upodobania.

3. Lubisz chodzić do kina? 

 Lubić lubię, ale zaglądam tam tylko wtedy, gdy wybieram się tam z klasą. Inaczej musiałabym jeździć bardzo daleko i pewnie sama. 

4. Ostatni film jaki obejrzałaś, to...? Jak ci się podobał?

 Oj, tu może być trudno, bo dawno niczego takiego nie oglądałam, a nic nie przychodzi mi w tej chwili do głowy.

5. Co sprawia, że na twojej twarzy pojawia się uśmiech?

 Kiedy słyszę swoją ulubioną piosenkę, spotykam się z przyjaciółkami czy czytam książkę/fanfiction, a tam natrafię się na jakiś miły, śmieszny lub wyczekiwany moment – uśmiecham się szczerze.

6. Czy jesteś idealistą?

Raczej nie. Wiem, że nic nie jest idealne, więc tego się trzymam.

7. Twój sposób na nudę...?

Surfowanie po internecie, czytanie, spędzanie czasu z rodziną, muzyka lub spotykanie się z przyjaciółmi.

8. Jak powstał pomysł założenia bloga?

Przeglądając różne blogi recenzenckie czy związane z książkami postanowiłam sobie, że kiedyś taki założę, jednak do wprowadzenia tego pomysłu w życie minęło trochę czasu, bo miałam trochę nauki i początkowo bałam się, że to może nie wypalić (miałam dwa blogi z opowiadaniami, do dzisiaj nie ma nowego posta – znudziło mnie pisanie tamtej fabuły). Później, kiedy upewniłam się, że jestem tak zapalona do tego pomysłu jak na początku, zaczęłam zastanawiać się nad nazwą, linkiem i resztą, a później założyłam bloga i do teraz go prowadzę. ;)

9. Co cię inspiruje do pisania postów?

Zazwyczaj świta mi coś w głowie, a później przelewam to w jakąś recenzję lub posta. Po każdej przeczytanej książce czuję się inaczej, więc trochę inaczej zabieram się do pisania recenzji. Nie mam określonego schematu czy stylu, bo dopiero się "wyrabiam", ale liczę, że za kilka lat znajdę swój styl. :)

10. Jaki jest twój ulubiony bohater książkowy?

 Trudno mi bardzo wybrać, bo jest wiele fantastycznych postaci i pewnie będzie mi się to zmieniać z tysiąc razy, ale aktualną chwilę jest to Will (Zwiadowcy), Helena i Lucas (Spętani przez bogów).

11. Pięć książek które poleciłabyś każdemu, to...?

 "Oskar i pani Róża" Eric-Emmanuel Schmitt

 ''Zwiadowcy" (cała seria xd) John Flanagan

 "Drugi" Ewa Nowak

 "Spętani przez bogów" Josephini Angelini

 "Biała jak mleko, czerwona jak krew" Alessandro D'Avenia

Nominuję:

Ellie Moore / Thieving Books
Wiktoria. ☺/ JEŚLI ∞ książki, filmy, seriale

Patrycja Waniek / Magia książek

Anonimowa Książkoholiczka  / Anonimowa Książkoholiczka

Kasia Ola / Live fast die young | DIY, lifestyle blog, fashion

Pytania ode mnie:

  

1. Masz określone terminy dodawania postów?
2. Czym kierujesz się wybierając książki?

3. Zwracasz uwagę na okładki czy raczej jest Ci to obojętne?

4. Jesteś osobą otwartą czy skrytą?

5. O czym najbardziej lubisz pisać/rozmawiać?

6. Od kiedy prowadzisz bloga?

7. Czy ktoś z Twojego otoczenia wie o nim?

8. Skąd pomysł na jego założenie?

9. Robisz notatki przed napisaniem posta czy piszesz go na spontana?

10. Jakie czytasz blogi?

11. Komentujesz je?


Jeśli ktoś chce, a nie został nominowany, może wpisać odpowiedzi w komentarzach pod tym postem – chętnie poczytam. :)

UDOSTĘPNIJ TEN POST Facebook Twitter Google + Pinterest

Michał Jakiśtam - Ewa Nowak

Opis z okładki:

"Do rodziny Gwidoszów przyjeżdża ich kuzynka z Łomży, nastoletnia Edyta.

Dramatyczne okoliczności sprawiły, że nagle musiała zmienić swoje miejsce zamieszkanie i szkołę. Tęskniąca za ciepłem, akceptacją i przyjaźnią dziewczyna nie może się z początku odnaleźć w nowym środowisku. W szkole doznaje wielu przykrości, Gwidoszowie zaś szokują ją swym stylem życia.

 Edyta poznaje wielu różnych ludzi. Każda znajomość i zdarzenie są przez nią dokładnie analizowane. Na naszych oczach bohaterka dorasta do trudnych decyzji. W rezultacie postanawia wiele zmienić w swoim życiu."

Wiecie może jak to jest, kiedy boicie się swojego ojca? Czujecie strach za każdym razem, gdy Was sprawdza? Robicie wszystko, by tylko spełnić jego wymagania?

Taki jest Andrzej, ojciec Edyty (który szczerze, nie przypadł mi do gustu – sami się przekonacie dlaczego czytając książkę). Oceny mają być bardzo dobre. Żadnych chłopaków. Wszystko ma chodzić jak w zegarku. Żona także na każde zawołanie – takie przynieś, wynieś, pozamiataj. I pewnego razu ogłoszono dziewczynie, że ma zacząć trzecią klasę gimnazjum w Warszawie u wujostwa Gwidoszów. Sama nie wiedziała co o tym myśleć. Po kilku dniach spędzonych u rodziny była zszokowana – wszędzie walały się książki, mieszkanie nie było jakieś najczystsze, nie robiono jej wyrzutów, że późno wraca czy spotyka się z kimś nieodpowiednim. W czasie jej pobytu w Warszawie doznała wiele przykrości, przykładowo z początku nie była traktowana w porządku w klasie.

„–Nie, proszę pani. Ludzie są zbyt banalni. Ludzie albo są treserami, albo dają się tresować. Każdy z nas ma skłonność do poddawania się cudzym rozkazom. Jeśli człowiek się raz zgodzi... koniec! W końcu dochodzi do tego, że jesteśmy niewolnikami cudzych zachcianek i już nie umiemy inaczej. W przypadku ludzi to banalne. Nie po to uczyłem się tyle lat, żeby teraz zajmować się czymś, co może robić każdy”.

Jednak później było trochę lepiej. Troszkę, ale to zawsze coś, prawda? Edyta poznała Alka, Kamila, Czarka, Darka, Szymona – długo by wymieniać. Próbowała coś stworzyć z jednym, drugim, trzecim – nic. Za każdym razem coś nie dawało jej spokoju. Jeszcze ta sprawa z Łukaszem. To przez to wszystko musiała wyjechać do Warszawy. Jej ojciec mawiał, że po tym nie może już pokazać się ludziom. Ale to przecież nie była jej wina. Poza tym ona nie wiedziała, że większość tych, których poznała w Warszawie po prostu zauroczyli się nią, niektórzy nawet zakochali w niej. Olga nazwała ją nawet femme fatale!

„[...] podniósł głowę i dłonią otarł jej załzawioną twarz. – A do tego wszystkiego... – powiedział, wciąż trzymając dłonie przy jej twarzy – kocham cię, Edyta”.

Książka ta mnie bardzo zachwyciła. Fabułą, jak i postaciami – tymi nowymi i tymi, których znam już z poprzednich książek pani Nowak. Ciągle coś się dzieje, a wszelkie wydarzenia są realne, co jeszcze bardziej mnie przyciągnęło. Dosyć, że gdy czytałam, to nie mogłam oderwać się od tej książki choćby na chwilę, to pochłonęłam ją w jeden dzień – z krótkimi przerwami na jedzonko i potrzeby fizjologiczne. Pokochałam powieści Ewy Nowak i ten świat, który stworzyła. Nie mam bladego pojęcia co zrobię, kiedy przeczytam wszystkie jej książki. Będzie mi tego brakowało, bo jeszcze nie spotkałam się z tak mocno wciągającymi historiami. Jej bohaterów albo się kocha, albo się nienawidzi. Jakaś historia zawsze niesie ze sobą naukę, którą można wykorzystać w swoich decyzjach.

UDOSTĘPNIJ TEN POST Facebook Twitter Google + Pinterest